സ്വയം ഒരു അപരിചിതൻ

സ്വയം വിചിത്രം

വിടവാങ്ങൽ, അജ്ഞാതമായതിലേക്ക് ഇറങ്ങൽ

ഇരുട്ടിൽ ചിന്തിച്ചതും തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടതുമായ കാര്യങ്ങൾ

അതിൽ നിന്ന് വളരുന്നു

പിന്നിൽ പിന്തുടരുന്ന പ്രവൃത്തികളിലും ഒഴിവാക്കലുകളിലും കുറ്റബോധം.

Dem eigenen Entfremden 

Abschied ins Unbekannte

was im Dunkeln nur gedacht abgetan 

dem wächst 

die Schuld im Tun und Lassen hinten nach

Vent d'autun

 Num savem

che resta nient per noi

se sentem solitari e bandonà,

come i robe che se sbriciolan intorn a nun,

cuma i foji d’autun in del vent.

Wir wissen, 

dass uns nichts bleibt

wir fühlen uns einsam und verlassen,

wie die Dinge, die um uns zerfallen,

wie Herbstlaub im Wind.

Ny obbyr ellan.

Talloo er ny pheint lesh ink doo

ta er ny vriwnys;

ard-vooaralagh liorish sleih

jeh shen ta'n screeudeyr gra

cha vod mee cur coontey

dy ve yn chrooder.

 Eine Tuschzeichnung

macht Aufsehen,

von dem der angebliche Autor

sich nicht daran erinnern kann,

dass er der Urheber

dessen sein soll.